De vraag : “Zorro waar komt dat vandaan ?” .

In het land waar men graag streed met tandwiel en carbon braken woelige tijden aan. Steeds meer Heren en Zonen raakten verslingerd aan het tuig. Zij aten versuft enkel nog Blauwe Bonen. Zij waren helaas verblind en ondertussen kreupel aan hun oren. Zelfs de opperste belleman (Wuyts) verkeek zich dat jaar(2005) op de oogst. En hij zag niet wat er echt op het strijdtoneel gebeurde. En nu komt het ….

Op de kasseien van Nokere, uit de mist aan den Amstel, op weg naar Arville in St. Hubert, langs de Leuvense vesten, tegen de druivenbulten van Overijse, op weg naar Brussel, op de rug van Madrid,
op menig Ardeense helling en nog tal van andere plaatsen wilde Björn Leukemans ons wekken uit die Boonenslaap. Maar de mist aan den Amstel trok niet op. Björn streed op theatrale wijze (weer dat woord) voor erkenning. Maar de roepers, bonzen en bobo’s van dit land gaven ‘niet thuis’ en bleven stom. En het is tegen dit onrecht dat Björn in 2005 reed. Hij liet geweldig knappe dingen zien, maar werd nauwelijks erkend of erger : niet herkend. Dit groeiend mysterie openbaarde zich op potsierlijke wijze aan ons, zoals men een Jezusverhaal aan kleuters vertelt : Wie is toch die man ?
(WK Madrid– Wuyts :
‘Waar haalt die dat vandaan ?” = Hij geeft hier dus toe dat hij een heel jaar over deze renner heen keek.)

Het is de held die tegen onrecht strijdt , daaruit zijn grinta haalt en niet wordt herkend. Een held met donkere teint die eens op zijn ros een imponerende boog spant van guidon tot stuit en van stuit tot klikpedaal. Een held die zijn strijd voert met de benen en niet met woorden. (Zijn uitlatingen zijn trouwens steeds even sappig als kort rechtdoor.) Enfin, kijkt eens in z’n ogen tijdens de koers en ge weet het … Zijn naam is ZORRO !

Vroeters en travakkers, knecht en vazal, GIJ met die streng van ziel en opgekropte verontwaardiging, roert U !!!
Tot de belleman in 2006 plots bezwerend mompelt :
“…daar heb je die dekselse Björn Leukemans, daar heb je … zorro …”