Geschreven door Rabbissh

schaaaarp ------------- artikel toegevoegd op 25 januari 2012 Voor regionale zender atv en ‘sport op maandag’ nam majesteit plaats in de zetel naast een jonge voetballer van Beerschot AC. “En Björn, hoe gaat het, want je ziet er toch al redelijk scherp uit ? …” “Ja, ‘k heb vorige zondag een vetweging gehad bij den dokter en hij zegt dat ik eigenlijk wat moet bijkomen, want dat ik al een beetje te scherp sta, dus ja …” Maar net op dat moment versplinterde de hele zetel en verdween het stukske Beerschot in de afdruk die onze prins achterliet op de studiovloerselen. Zo scherp dus… En wij maar bescheiden uitkijken naar ons momentje dit seizoen, ons Leukemanske. Maar na dit vertoon voelen we het jeuken en kriebelen als nooit tevoren. Het gaat stilletjesaan beginnen, het volgen en het dwepen. Zorro stort zich nu op de vetsige patékes. Tussen de scherven en resten paarse spits in de kuil achtergelaten in ‘sport op maandag’vond men nog de argumenten voor het debat over ambitie, de restanten van routemappen naar Oudenaarde, Roubaix, Valkenburg en Londen. De sportpresentator van atv , wiens naam ik nu even vergeet, had graag nog enkele stevige vuistslagen bij zijn onhandig vraagje over leeftijd. Och ja, het was zo’n leuk voorbereid gesprekje met de standaardvraagjes. Zo’n sympathieke knol, daar gaan we onze energie niet meer insteken. We staan al zo scherp. Geef mij nog een negerinnentetje of twee.

Mispel/Casa Grinta ------------- artikel toegevoegd op 24 november 2011 Bedolven onder de gesigneerde wielertruitjes, petten en miniatuurtjes word je in ‘casa grinta’. Als je functioneert in de wielerwereld kan je er niet onderuit. De passie van Pol. Je proeft hem ook volledig uitgepuurd op je bord. Een mispel in het amuusje zou van ons een speciale vermelding krijgen, want dat hadden we nog nooit gegeten. M’n opa zaliger vertelde me dat de jongens vroeger op weg naar school dat gingen roven in een tuin en, na het opzuigen van het overrijpe vruchtvlees, de pitjes naar elkaar spuwden. Dat moet dollen geweest zijn. Het was meteen duidelijk. Met een voldoening en ‘a gastric smile’ zou men het pand verlaten. Maar zwelgen en schransen kom je op het gelijkvloers niet doen, dat doe je boven. Daar ligt de overdaad. Daar ligt het voedsel ; een levende en groeiende collectie. Feministes dien ik wel te waarschuwen. Er hing slechts één zeldzame dames-outfit. Dat was wel het eerste pakje dat Pol bij brand door het raam zou kieperen om het te redden. Maar van mevrouw had hij dan ook wel bijna alles, net geen bustehouder. Ze had zich voor hem blijkbaar bijna helemaal uitgekleed. Dus als je een keer de passie in geur en kleur wil proeven, Casa Grinta Terhagen. Merci Pol Moest eigenlijk iets schrijven over de kapotte knieën van de voorzitter of de mogelijkheid drie fietsen te bergen iin z’n driewielig bolhoedje. Maar dat is misschien iets om de echt koude winterdagen door te komen.

the little mermaCav ------------- artikel toegevoegd op 27 september 2011 Het zal je verrassen, maar het verbaasde ons niet zozeer dat de doortocht door Geraardsbergen, over de muur en bijhorende vesten uit de Ronde van Vlaanderen werden geschrapt. Want nadat vorig jaar een gemaskerde zorro heel de buurt onveilig maakte, kon het stadsbestuur niet anders. Stel je even voor dat de gesluierde heel het patrimonium zou verweren. Net zoals goede profs bij parcoursverkenning en -analyse al kunnen aanduiden wie potentiële winnaars zijn. Het voorspellend vermogen van deelnemers en organisatoren heeft wel iets te maken met ervaring. Neem nu het WK in Kopenhagen en de woorden van onze majesteit na verkenning. “Sprinters die de afstand aankunnen op het podium.” Helaas, lieve Belgskes, had hij gelijk en ook snelle mannen verdienen die kans op een wereldtitel. Maar wat wij er graag nog bijvertellen is onze tactiek op een niet –selectief parcours. Je weet hoe graag wij ons bezig houden met fictif tactics, remember Eupium-plan G. Maak het zeer selectief en ditmaal zonder externe hulpjes. Onze gebeden zorgen ervoor dat een noordelijke wind speling krijgt in de bewegwijzering en het ganse peloton een uitje maakt doorheen het vlakke lego-land. Lap, de voorspelling leek onze smeekbedes niet te aanhoren en dus zagen we ons toch genoodzaakt om in het organiserend comité te infiltreren. Door het schrappen van een monument uit ‘Vlaanderens mooiste’ zagen wij ons meteen gesterkt om als compensatie een rituele passage te voorzien langs the little mermaid. Deze doortocht diende de wereld getoond in vijf camerastandpunten en twee helikoptershots. Vele showrenners zouden als betoverd (Titi op kop) hun machine aan de kant plaatsen en zich overgeven aan een plonspartijtje met haar. Enkele dwazeriken zouden uit hun omstrengeling met haar en hun liefkozing van de klippen stuiken. Hun tenen en benen breken. Een enkeling, een moedige ging spartelend in volle zee op zoek naar de vlees-vis geworden beeltenis van haar. De echte, the real, la vraie, uggemeh uggemeh, … ja internationaal , weet je wel… Danish marmelade uit toeristenafval en sternpoep uit albatrospoepen zouden er ook voor zorgen dat menigeen de korst pauselijk zou groeten. Uiteindelijk wint dan toch nog Cavendish. Want in dit vissig en vinnig avontuur zal na de kilometers toch nog de vinnigste winnen. Ach, we associëren de Brit vanaf nu misschien onterecht met de dekhengst van the little mermaid, hij kon er niet afblijven. De Deense wereldtitel.

coupe najaar 2011 ------------- artikel toegevoegd op 01 september 2011 Een ijsdessert smaken we. Men sprak over de spreekwoordelijke kers op de taart. Een transparant vierkanten blad stellen we in ruit voor ons uit. Stevige en volmaakte bollen vanille-roomijs schikken we ook in ruitvorm en in top van de piramide een vijfde bol chocolade, de vier overige vanille-bollen als steunberen gebruikend. Geen waaierkoek verloren of kreupele sigaren rechtop in dit kleinood. Zie ons al smossen en sukkelen. Is dat gesmul ? Een mix van bloemsuiker, hazelnoot en chocoladeschilfers mag erover gesneeuwd worden met liefde. We hadden ook graag wat vers fruit. Oh ja, Overijse geboorteland van zorro, druiven dus. Een lepeltje of twee en onze wraak zal zoet smaken. En och het najaar is al bezig, maar van ons mag het zo nog een tijdje duren. We zien wel.

in bad ------------- artikel toegevoegd op 24 juli 2011 Droefnis dreunt nog na. Deze druilerige zomermaand liet ons getuige zijn van een historische wedstrijd. Dankzij de openheid en openhartigheid van onze prins en de reglementaire veranderingen kreeg deze wielerwedstrijd opnieuw een waar gelaat. Dankbaarheid, het grace-full omgaan met mensen en het daarbijhorende relativeringsvermogen, zijn nu van ons. Uniek en onvergetelijk zullen ongetwijfeld die momenten op de kamer zijn met talent De Gendt. Vlaanderen beleefde het eens van dichterbij. Zero,zero, zero werd niet van zijn fiets getrokken, waar wij bij aanvang voor vreesden, maar zorro uiteindelijk wel. Fotogeniek opgeven omdat de kelk leeg is, is niets voor diej van ons. De Gallibjee , hé. Doemme toch hé, der was genen tunnel onderdoor. We waren er twee dagen niet goed van. Maar ook dat is sport en ambitie. Want wat levert dit avontuur ons op in San Sebastian? Elke scheet werd uitvergroot en ging zo een eigen leven lijden. We moeten nu zelfs die ‘sexbijbel’ (wist niet eens dat het bestond) trachten te vergeten. Er is een mopje over het relatieve van het moment en communicatie. Twee aapjes zitten in de badkamer in bad. Het ene aapje zegt : “Oe, oe, oe…” Het andere aapje : “Doet er dan wat koud bij.”